وُدًّا . « مسلما كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده‌اند ؛ خداوند رحمان ، محبتى براى آنان در دلها قرار مىدهد . » مفسران در تفسير آيه گفته‌اند : نزلت فى على ابن ابى طالب . « 1 » 9 - آيه‌ى ايمان و فسق ( 18 سجده ) أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ . « آيا كسى كه با ايمان باشد ، همچون كسى است كه فاسق است ؟ ! نه هرگز اين دو برابر نيستند . » مفسران در تفسير آيه آورده‌اند كه مراد از مؤمن على و منظور از فاسق وليد است . المؤمن على و الفاسق الوليد . « 2 » 10 - آيه‌ى نحبه ( 23 احزاب ) ، مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِيلًا . « در ميان مؤمنان مردانى هستند كه بر سر عهدى كه با خدا بستند ، صادقانه ايستاده‌اند ؛ برخى پيمان خود را به پايان بردند ، و بعضى ديگر در انتظارند ؛ و هرگز تغيير و تبديلى در عهد و پيمان خود ندادند . » على درباره‌ى اين آيه مىگويد : اللهم اغفر ( عفوا ) ، هذه الآية نزلت فىّ و فى عمىّ حمزه و فى ابن عمىّ عبيدة بن حارث بن عبد المطلب . فاما عبيده فقضى نحبه شهيدا يوم بدر و حمزه قضى نحبه شهيدا يوم احد ، و اما انا فانتظر اشقاها يخضب هذه من هذه ( اشار بيده الى لحيته و رأسه ) عهد عهده الىّ حبيبى ابو القاسم صلّى اللّه عليه و آله . « 3 »

--> ( 1 ) - زاد المسير ، ج 5 ، ص 185 ؛ فتح القدير ، ج 3 ، ص 354 ؛ معجم الكبير طبرانى ، ج 12 ، ص 96 . ( 2 ) - تفسير جامع البيان ، ج 21 ، ص 129 ؛ معانى القرآن نحاس ، ج 5 ، ص 306 ؛ احكام القرآن ابن عربى ، ج 3 ، ص 535 ؛ تفسير روح المعانى آلوسى ، ج 21 ، ص 135 . ( 3 ) - شواهد التنزيل ، ج 2 ، ص 6 ؛ مناقب على ابن ابى طالب مردوية ، ص 300 .